Düşünce Rotası Derneği Genel Başkanı Fatih Köse, Manisa’nın uzun yıllar ekonomik açıdan büyümesine rağmen sosyal, kültürel ve şehirleşme alanlarında aynı başarıyı gösteremediğine dikkat çekti. Köse, “Manisa üretiyor ama şehirleşemiyor. İnsanlar çalışıyor fakat şehir yaşamını hissetmekte zorlanıyor” şeklinde konuştu.
Türkiye’nin en güçlü sanayi ve tarım kentlerinden biri olan Ege Bölgesi’nde, İzmir’den sonra gelen en büyük şehir olan Manisa, ihracat rakamları ve üretim kapasitesi ile dikkat çekmesine rağmen, sosyal yaşam, kent kültürü ve şehir vizyonu açısından çevre illere göre geri planda kalmaktadır. Düşünce Rotası Derneği Genel Başkanı Fatih Köse, Manisa’nın ekonomik gücünü sosyal kalkınmaya dönüştüremediğini vurguladı.
Köse, Manisa’nın yıllardır “İzmir’in arka bahçesi” olarak tanımlandığını belirterek, “Uşak, Afyonkarahisar, Balıkesir ve Aydın son yıllarda şehir kimliği konusundaki önemli adımları hayata geçirdi. Kafeler, sosyal yaşam alanları, kültür merkezleri, üniversite hayatı, marka caddeler ve yaşam projeleri ile şehir aidiyetlerini güçlendirdiler. Ancak Manisa hâlâ organize sanayi ile mahalle kültürü arasında bir sıkışmışlık yaşıyor” dedi.
Yüksek üretim gücüne sahip olan Manisa’nın kentleşme refleksinin aynı hızda gelişmediğini ifade eden Köse, “Manisa bugün milyarlarca dolarlık ihracat yapan bir şehir. Elektronikten otomotive, beyaz eşyadan tarıma kadar geniş bir üretim yelpazesine sahip. Fakat şehir merkezinde gençlerin vakit geçirebileceği alanların kısıtlı olduğunu, gece hayatının zayıf kaldığını ve kültür-sanat yatırımlarının yetersiz olduğunu gözlemliyoruz. İnsanlar çalışmak için Manisa’ya geliyor, ama yaşamak için İzmir’e yöneliyor” şeklinde konuştu.
Akademik çalışmalarda Manisa’daki sanayi büyümesinin kentleşme ve sosyal dönüşümle paralel ilerlemediği yönünde bulguların olduğunu belirten Köse, plansız büyümenin şehir kimliğini zayıflattığını dile getirdi.
Köse, Manisa’nın en büyük sorunlarından birinin vizyon eksikliği olduğunu savunarak, “Manisa’da uzun yıllar boyunca ekonomik başarıya odaklanıldı fakat yaşam kalitesi ikinci planda kaldı. Şehir, sanayi yatırımı aldı ama bu yatırımlarla birlikte meydanlar, kültürel akslar, sosyal yaşam merkezleri ve marka şehir projeleri yeterince geliştirilmedi. Üniversite şehre tam olarak entegre edilemedi. Genç nüfus, bu şehirde geleceğe dair bir aidiyet hissedemiyor” dedi.
İzmir’in yakınlığının hem avantaj hem de dezavantaj oluşturduğuna dikkat çeken Köse, “İnsanlar konser ve sosyal etkinlikler için İzmir’e gidiyor, kaliteli yaşam algısını İzmir’de yaşıyor. Bu durum Manisa’nın kendi cazibe merkezini oluşturmasını engelliyor” ifadelerini kullandı.
Manisa’daki şehirleşme tartışmalarının vatandaşlar arasında yoğun şekilde yapıldığını belirten Köse, sosyal medya platformlarında “İzmir’in gölgesinde kalmış şehir”, “emekli şehri”, “çarpık büyüme”, “Büyük köy” ve “kentsel dönüşüm ihtiyacı” gibi yorumların öne çıktığını söyledi.
Köse, çözüm önerilerini de sıralayarak Manisa’nın artık sadece bir üretim şehri değil, aynı zamanda bir yaşam şehri haline gelmesi gerektiğini vurguladı. “Manisa’nın yeni bir şehir vizyonuna ihtiyacı var. Öncelikle kent estetiği güçlendirilmeli, büyük meydanlar, kültür sanat merkezleri ve gençlik yaşam alanları oluşturulmalı. Şehir merkezinde akşam hayatını canlandıracak yatırımlar teşvik edilmeli. Üniversite ile şehir bütünleşmeli. Spil Dağı, tarihi alanlar ve gastronomi turizmi etkin bir şekilde kullanılmalı. Manisa, sadece çalışanların değil, yaşamak isteyenlerin de tercihi olmalı” dedi.
Köse ayrıca, şehirde nitelikli göçü tutacak sosyal projelerin artırılması gerektiğinin altını çizerek, “Sanayi tek başına şehir olmayı sağlamıyor. Şehir olabilmek için kültür, estetik, aidiyet ve sosyal yaşamın da var olması gerekiyor. Manisa artık bunları konuşmalı” ifadelerini kullandı.
Manisa’nın güçlü sanayi altyapısı, ihracat kapasitesi ve yatırım potansiyeline sahip olmasına rağmen sosyal yaşam ve şehir kimliği açısından dönüşüm ihtiyacının bulunduğu akademik çalışmalarla da desteklenmektedir.
